Αντίο στον Γιώργο Παπαζήση….

Απεβίωσε άλλος ένας γνωστός ηθοποιός απο την εποχή του «χρυσού» ελληνικού κινηματογράφου…

Γεννημένος στην Αθήνα το 1938, έφυγε από τη ζωή στα 80 του χρόνια μετά από άνιση μάχη με τον καρκίνο.

Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Τιτίκα Στασινοπούλου.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του «Ελληνικού Ωδείου» και στη Μουσική Σχολή του Μ. Θεοφανίδη. Εκτος από υποκριτικό ταλέντο είχε και όμορφη φωνή. Μία από τις μουσικές επιτυχίες του ήταν:

Στη θεατρική σκηνή πρωτοεμφανίστηκε το 1961 στο έργο των Τσιφόρου – Βασιλειάδη «Τα Κοκόρια των Δώδεκα». Στα χρόνια που ακολούθησαν διακρίθηκε ιδιαίτερα στο μουσικό θέατρο. Έναν χρόνο μετά, 1962, κάνει και το κινηματογραφικό του ντεμπούτο με την ταινία «Τέρμα τα Δίφραγκα». Συμμετείχε σε περίπου 36 ταινίες, διέπρεπε κυρίως στην κωμωδία και καθιερώθηκε στον ρόλο Κρητικού, με το όνομα «Μανωλιός».

Σάτιρα νέας γενιάς…

Σάτιρα νέας γενιας…

Όμως, πριν μιλήσουμε για το σήμερα, ας δούμε πως φτάσαμε ως εδώ…

Η σάτιρα (κατά τη λατινική της ονομασία) ή το σκώμμα (κατά την αρχαιοελληνική ονομασία) είναι ένα είδος που εύκολα λατρεύει κανείς και ακόμα πιο εύκολα μισεί. Καθώς, αργά ή γρήγορα καθείς θα αναγνωρίσει στα λόγια του σατιριστή στοιχεία των δικών του ελαττωμάτων…

Ωστόσο, όσο η ζωή είναι άδικη κι όσο παραμένει άδικη, τόσο η σάτιρα θα επιβιώνει για να καταδεικνύει τα κακώς κείμενα και να μεγεθύνει τα ελαττώματα της κοινωνίας και ομάδων της κοινωνίας μας. Σκοπός της να τέρψει, να διδάξει, να επικρίνει, να χαλαρώσει και πάνω από όλα να προσφέρει ΓΕΛΙΟ.

Η σάτιρα είναι ελληνικό δημιούργημα, τα φαλλικά άσματα και η μεγαρίκη φάρσα αποτελούν τις πηγές προέλευσής της. Η σάτιρα είναι ένα από τα πιο ευέλικτα και μακροβιότερα είδη, καθώς προσαρμόζεται και εναρμονίζεται στην εκάστοτε εποχή διατηρώντας αναλλοίωτα τα βασικά χαρακτηριστικά της, όπως άντληση θεματολογίας από την επικαιρότητα, βωμολοχία, χοντροκοπιά, σεξουαλικά υπονοούμενα, κοινωνική & πολιτική κριτική.

Ακόμα, εμφανίζεται σε πολλά διαφορετικά είδη, όπως λογοτεχνία, τραγούδια, δημοσιογραφία, ζωγραφική, θέατρο κ.α. Δημοφιλέστερο είδος στη χώρα μας αποτελεί η θεατρική σάτιρα. Τις απαρχές της τις συναντάμε την εποχή του Αριστοφάνη, με τον μεγάλο κωμικό να μας εκπλήσσει με τις ρηξικέλευθες ιδέες τους και τα καυστικά του σχόλια. Θα χρειαστεί να πάμε στα τέλη του 19ου αιώνα για να δούμε πάλι τη σάτιρα να αναβιώνει στο θεατρικό σανίδι, τότε που κάνει την εμφάνισή της η επιθεώρηση. Η επιθεώρηση – για άλλους δικαίως και για άλλους αδίκως – αποτελεί τη συνέχεια του Αριστοφάνη στη σύγχρονη εποχή.

Όλα αυτά ως τη δεκαετία του 1990 περίπου, όπου η επιθεώρηση “παίρνει” την κατιούσα και τα ηνία της σάτιρας περνάνε τώρα στην τηλεόραση. Εκπομπές, όπως “Μαλβίνα live”, “10 μικροί Μήτσοι”, “Α.Μ.Α.Ν.”, “Ράδιο Αρβύλα”, κ.α. κάνουν την εμφάνισή τους – με τα καλά και τα κακά τους – διατηρώντας, από τη μια, τα χαρακτηριστικά της σάτιρας και, από την άλλη, εκσυγχρονίζοντάς την εκμεταλλευόμενοι τα μέσα που τους παρείχε η πρόοδος της τεχνολογίας.

Φτάνοντας στον 21ο αιώνα βλέπουμε να επικρατουν το Stand Up Comedy και διαδικτυακές σατιρικές/κωμικές εκπομπές. Είναι γεγονός ότι τα κανάλια στο YouTube “αυξάνονται και πληθύνονται”, ωστόσο, δημοφιλέστερες είναι οι εκπομπές που συγκεντρώνουν όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά της σάτιρας(άντληση θεματολογίας από την τρέχουσα επικαιρότητα, χοντροειδή αστεία, αισχρολογία, σεξουαλικά υπονοούμενα, κοινωνική κριτική).